عطر بهار نارنج

8

شب آنچنان زلال بود , که میشد ستاره چید

دستم به هر ستاره که میخواست میرسید

نه از فراز بام

که از پای بوته ها

میشد تو را در آینه هر ستاره دید

در بیکران شب

در نیمه های شب

جز من که با خیال تو میگشتم

جز من که در کنار تو میسوختم غریب ,

تنها ستاره بود که میسوخت

تنها نسیم بود که میگشت

7

حرفها دارم
با تو اي مرغي كه مي خواني نهان از چشم
وزمان را با صدايت مي گشايي

چه ، ترا دردي است
كز نهان خلوت خود مي زني آوا
ونشاط زندگي رااز كف من مي ربايي

در كجا هستي نهان اي مرغ
زير تور سبزه هاي تر
يا درون شاخه هاي شوق؟
مي پري از روي چشم سبز يك مرداب
يا كه مي شويي كنار چشمه ادراك بال وپر؟
هر كجا هستي ، بگو با من
روي جاده نقش پايي نيست از دشمن
آفتابي شو!
رعد ديگر پا نمي كوبد به بام ابر
مار برق از لانه اش بيرون نمي آيد
و نمي غلتد دگر زنجير طوفان بر تن صحرا

روز خاموش است، آرام است
از چه ديگر مي كني پروا؟

سهراب سپهری

6

پيرمردي در حال نوشتن نامه اي بود که نوه اش پرسيد:
پدر بزرگ، درباره چه مي نويسيد؟
درباره تو پسرم، اما مهمتر از آنچه مي نويسم، مدادي است که با آن مي نويسم. مي خواهم وقتي بزرگ شدي، مثل اين مداد بشوي.
پسرک با تعجب به مداد نگاه کرد و چيز خاصي در آن نديد:
اما اين هم مثل بقيه مداد هايي است که ديده ام
پدر بزرگ گفت: بستگي دارد چطور به آن نگاه کني، در اين مداد پنج خاصيت هست که اگر به دستشان بياوري ، براي تمام عمرت با دنيا به آرامش مي رسي !
خاصيت اول: مي تواني کارهاي بزرگ کني، اما هرگز نبايد فراموش کني که دستي وجود دارد که هر حرکت تو را هدايت مي کند. اسم اين دست خداست، او هميشه بايد تو را در مسير اراده اش حرکت دهد.
صفت دوم: بايد گاهي از آنچه مي نويسي دست بکشي و از مداد تراش استفاده کني. اين باعث مي شود مداد کمي رنج بکشد اما آخر کار، نوکش تيز تر مي شود (و اثري که از خود به جا مي گذارد ظريف تر و باريک تر) پس بدان که بايد رنج هايي را تحمل کني، چرا که اين رنج باعث مي شود انسان بهتري شوي.
صفت سوم: مداد هميشه اجازه مي دهد براي پاک کردن يک اشتباه، از پاک کن استفاده کنيم. بدان که تصحيح يک کار خطا، کار بدي نيست، در واقع براي اينکه خودت را در مسير درست نگهداري، مهم است.
صفت چهارم: چوب يا شکل خارجي مداد مهم نيست، زغالي اهميت دارد که داخل چوب است. پس هميشه مراقب باش درونت چه خبر است.
و سر انجام پنجمين خاصيت مداد: هميشه اثري از خود به جا مي گذارد. پس بدان هر کار در زندگي ات مي کني، ردي به جا مي گذارد و سعي کن نسبت به هر کار مي کني، هشيار باشي وبداني چه مي کني

5

بايد پرنده شد
- نه چكاوك –
مرغ دريايي
كه بودن را
- نه در آواز –
كه در اوج پرواز
معنا مي‌كند .

4

بیا با هم برقصیم

3

تو زندگي را در درون لمس مي كني ,
تو شهامت آن داري كه بيانديشي ,
و نيروي آن كه به چيزي دل ببندي ,
تو با روياهايت زندگي مي كني . . .
و روياييان بسيار نادرند .
آري . . . اندكند آنان كه رويا را باور دارند

2

زنجيرهاي تاب رو بغل كردم
و همسفر باد شدم ...
پرواز كرديم به سمت نقاشي‌هاي مرموز ابرها .
مي‌خوام اونقدر بالا بپرم
تا بتونم بادبادك كودكي‌هام رو
از آسمون پس بگيرم ...يعني مي‌تونم !؟!

1

دستان پراضطراب مادر و دستان مطمئن پدر